Rot voelen zonder reden

Je rot voelen zonder reden – waarom en wat je kunt doen

Gevoelens arriveren om gevoeld te worden, niet om perfect onderbouwd te worden. Toch begint je hoofd vrij snel met oordelen en kritiek te smijten wanneer je je rot voelt zonder daar een ‘duidelijke’ of ‘gegronde’ reden voor te hebben. Dit komt doordat een ervaring zonder verklaring de grootste nachtmerrie van je hersenpan is. Gelukkig zijn er genoeg dingen die je kunt doen om jezelf te ondersteunen wanneer je je rot voelt zonder reden en na het lezen van deze blogpost weet je hoe.

Laten we beginnen met wat geruststelling.

3 redenen waarom je een goede reden hebt voor het niet-weten van de reden voor jouw rotgevoel:

  1. Je hoofd en je hart spreken verschillende talen. Je hoofd spreekt de taal van woorden en andere tastbare zaken; je hart spreekt de taal van gevoelens. Soms zijn er simpelweg geen woorden te vinden voor de complexiteit of subtiliteit van jouw gevoelens.
  2. Gevoelens kunnen alleen gevoeld en verwerkt worden wanneer er genoeg innerlijke veiligheid en ruimte is. Emoties worden soms ‘uitgesteld’ omdat er op dat moment niet genoeg ruimte is om ze te kunnen voelen. Later, als er meer innerlijke veiligheid is, komen ze dan nog een keer langs – ook als je de impact van de gebeurtenis allang weer vergeten bent.
  3. Er zit een grotere, diepere reden onder de kleinere (zichtbare) reden. Allerhande ervaringen kunnen drukken op de blauwe plekken op je hart. Het is dan die oude pijn, angst of stress die naar boven komt, waardoor je gevoelens vrij weinig te maken lijken te hebben met wat er speelt in het hier-en-nu.

Oftewel, jij hebt absoluut een terechte, waardige, gegronde reden om te voelen wat je nu voelt. Dat je hoofd ervan in de stress schiet, en daardoor zelfveroordeling instrueert om een grote, feestelijke reünie te organiseren voor al jouw oude patronen, doet niets af aan de validiteit van jouw emoties. Er is niets mis met het nare gevoel OF met de reactie van je hersenpan – je hart en je hoofd doen allebei waar ze voor gemaakt zijn.

Dus laat al die overlevingsmechanismen lekker bierpong spelen in de achtertuin, terwijl jij ontdekt wat je kunt doen wanneer je brein in de geef-een-verklaring-of-ik-veroordeel-je-tot-in-de-oneindigheid-modus is geschoten.

Stap 1: de uitnodigingen van je hoofd afwijzen

Wanneer je brein je aan het uitfoeteren is en dingen zegt zoals: ‘het valt wel mee, je gevoelens kloppen niet, ze zijn overdreven, het is nu te laat om dit te voelen’ (of iets dergelijks), is er eigenlijk maar één gepast antwoord dat je kunt geven: ‘Thanks, but not thanks, talk later!’

Your heart is here to process your feelings, your mind is here to explain them. You can only send your attention to one at a time. The choice is yours.

Wanneer jij je focust op het vinden van een reden voor je rotgevoel, ben je niet aanwezig om hem te voelen – het enige wat een gevoel daadwerkelijk van jou nodig heeft. Telkens wanneer je merkt weer aan het verklaren te zijn geslagen kun je dus tegen je hoofd zeggen: ‘Lief hoofd, ik hoor je en ik waardeer wat je probeert te doen, maar het maakt het alleen maar erger, dus ik ga even niet meer op je uitnodigingen reageren.’

Twee belangrijke sidenotes

  1. Je hersenpan bedoelt het ontzettend goed. Door naar een reden te zoeken en ondertussen jou de schuld te geven, concentreert je hoofd zich op wat oplosbaar en controleerbaar is, oftewel: wat jou zo gauw mogelijk weer in ‘veiligheid’ brengt.
  2. Stoppen met luisteren naar je grijze cellen is wat uiteindelijk diezelfde grijze cellen het meeste helpt. Die ‘veiligheid’ komt namelijk pas weer zodra je jouw gevoel een plekje hebt kunnen geven – en dat is iets waar je hoofd nou eenmaal niet bij kan helpen.

Stap 2: je focus verleggen 

Nu je hebt besloten én gecommuniceerd dat je jouw brein even geen aandacht meer gaat geven, is het tijd om je focus te verleggen naar je hart. Dit kun je doen met behulp van een heel simpele oefening: visualiseer een bolletje licht (of iets anders dat jouw bewustzijn/aandacht representeert) in je hoofd, en laat hem dan langzaam afzakken naar je hart.

Simpel? Ja. Nuttig? Ja. Je hebt namelijk iets nodig om je intentie en keuze bewust te maken en vervolgens contact te maken met je hart. Want: je hoofd is goed in verklaren, je hart is goed in verwerken – en je kan niet met je aandacht bij allebei tegelijk zijn. Je zult moeten kiezen. En dat is ook het goede nieuws: je kan altijd, op elk moment opnieuw, kiezen waar je jouw aandacht aan schenkt.

Stap 3: ruimte maken voor je gevoel

De eerste twee stappen zijn op zich al voldoende, maar mocht je momenteel niet op een druk treinstation staan (of wel, you do you), kan het nog fijn zijn om even je hand op je hart te leggen en heel bewust ‘ja’ te zeggen tegen alles wat daarbinnen gebeurt. Blijf ‘ja’ zeggen en laat je hand de boodschapper zijn van deze bewuste, actieve aanvaarding, totdat je voelt dat de golven zich terugtrekken en het weer eb wordt vanbinnen.

‘Your feelings don’t arrive to harm you. They arrive to lead you back to you. Follow them. They know the way home.’

– Jaiya John

Voelt dit te simpel om waar te zijn? Ik snap het. Maar weet dit:

Het vraagt een heleboel moed om, allereerst, toe te geven dát je de keuzevrijheid hebt om te beslissen waar je jouw aandacht aan schenkt, maar ook om open te staan voor het feit dat je, wanneer je iets groots en complex ervaart, verlichting kunt vinden in zulke simpele oefeningen.

Het draait allemaal om het creëren van een weg terug naar jezelf en het hier-en-nu – en dat hoeft niet veel tijd of moeite te kosten, maar vraagt wel altijd om een heleboel moed. Het zijn juist de kleine momenten, waarop je zelfcompassie verkiest boven zelfveroordeling, die uiteindelijk de grootste en meest duurzame veranderingen opleveren.

Nogmaals: je hebt geen controle over het gevoel, je hebt geen controle over wat je hoofd allemaal roept, je hebt alleen controle over waar je voor kiest je aandacht aan te schenken. Schenk het aan je hart en creëer ruimte voor het rotgevoel om – met of zonder reden – gevoeld te worden. Elke keer dat je jouw aandacht van je hoofd naar je hart brengt, verstevig je de brug naar jouw authentieke zelf.

YOU GOT THIS